مسئول واحد فناور مهندسی پدیده نشان پایا انرژی در مرکز رشد و کارآفرینی دانشگاه هنر ایران
10.30480/agm.2026.6662.1096
چکیده
مقدمه: ظرفیت حرارتی بالای خاک دلیلی بر استفاده از این مصالح در صنعت ساختمان است. خاک فشرده هم یک فناوری و هم یک مصالح ساختمانی با انرژی نهان بسیارکم است. بهمنظور امکان سنجی استفاده از مصالح خاک فشرده در صنعت ساختمان، تعیین فاکتورهای مکانیکی و حرارتی مصالح الزامی است. بنابراین، در این پژوهش قرار است ضمن استفاده از نتایج پژوهشهای پیشین و فرآیند میدانی طی شده به فاکتورهای تعیین کننده ویژگی های مکانیکی و حرارتی پاسخ داده شود تا نتایج آنها بررسی و امکانسنجی استفاده از مصالح ساختمانی سبز با فناوری خاک فشرده در صنعت ساختمان تبیین شود. هدف پژوهش: با توجه به بحران انرژی موجود، هدف تحقیق استفاده از مصالح ساختمانی سبز و پاسخ به بخشی از نیاز صنعت ساختمان در حوزهی معماری سبز و توسعه پایدار است. روششناسی: پژوهش حاضر از نوع کاربردی است و بر مبنای مطالعات آزمایشگاهی شکل گرفته است. ابتدا فرآیند آزمایشگاهی ساخت مصالح انجام و تعدادی نمونه از بلوک خاک فشرده ساخته شده است. در ادامه فاکتورهای مکانیکی و حرارتی مصالح اندازه گیری شده و نتایج حاصل شده با نتایج مطالعات پیشین مقایسه و بدینترتیب اعتبار سنجی نتایج حاصل شده است. یافتهها و بحث: نسبت اختلاط مصالح در بلوک خاک فشرده برای خاک رس، ماسه، سیمان و آب به ترتیببرابر با 40، 45، 5 و 10 درصد است. حداقل مقاومت فشاری بلوک خاک فشرده 2 مگاپاسکال است که در تستهای انجام شده تصدیق شده است. مقاومت حرارتی جدار متشکل از مصالح خاک فشرده به ضخامت 30 سانتی متر 0.49 متر مربع کلوین بر وات است که با استفاده از عایق حرارتی در لایه میانی دیوار طبق پیشنهاد مبحث 19 مقررات ملی ساختمان، مقاومت آن به 2.31 مترمربع کلوین بر وات ارتقاء مییابد. یافتهها نشان میدهد تستهای انجام شده بر روی مصالح در انطباق با استانداردها عمل میکنند و با نتایج پیشین اعتبارسنجی شده است. بنابراین، بکارگیری مصالح با استفاده از فناوری خاک فشرده در ساختمان قابل تصدیق است. نتیجهگیری: امکانسنجی بکارگیری مصالح ساختمانی سبز با فناوری خاک فشرده، با سنجش جمعی از فاکتورهای مکانیکی، حرارتی، مقاومت در برابر حریق و رطوبت به همراه نتیجه گیری از این فرآیند حاصل میشود.