درآمدی بر ظرفیت اسکلت‌های بیرونی در کاهش اختلالات اسکلتی_عضلانی و افزایش بهره‌وری نیروی کار صنعت ساختمان

نوع مقاله : مقاله مروری

نویسندگان

1 دانشجو دکترا، گروه فناوری معماری (مدیریت پروژه و ساخت)، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه فناوری معماری (مدیریت پروژه و ساخت)، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران

10.30480/agm.2026.6509.1068

چکیده

مقدمه: صنعت ساختمان به اتکای گسترده بر جابهجایی دستی مصالح، کارهای تکراری، وضعیتهای بدنی نامناسب و فعالیتهای بدنی سنگین، با خطر بالای اختلالات اسکلتیـعضلانی مرتبط با کار روبهرو است. این اختلالات میتوانند با افزایش خستگی، درد، غیبت از کار و افت توان انجام وظیفه، بهرهوری نیروی کار را نیز تحت تأثیر قرار دهند. اسکلتهای بیرونی پوشیدنی بهعنوان یک مداخله ارگونومیک نوظهور، برای کاهش بار مکانیکی بر عضلات و مفاصل و پشتیبانی از وضعیت‌های دشوار کاری مطرح شدهاند.
هدف پژوهش: هدف این مقاله، تبیین ظرفیت اسکلت‌های بیرونی صنعتی برای کاهش این اختلالات و بررسی پیامدهای احتمالی آن برای بهره‌وری نیروی کار ساختمانی است.
روش‌شناسی: پژوهش حاضر یک مرور روایتی است. منابع انگلیسیِ مرتبط با اسکلت‌های بیرونی صنعتی، ارگونومی ساخت‌وساز، اختلالات اسکلتی‌ـ‌عضلانی و بهره‌وری نیروی کار بررسی و بر اساس ارتباط مستقیم با مشاغل ساختمانی، نوع حمایت بدنی و شاخص‌های ارزیابی انتخاب شدند.
یافته‌ها و بحث: شواهد مرورشده نشان می‌دهد که اسکلت‌های بیرونیِ پشتیبان کمر، شانه، بازو و زانو در وظایف خم‌شدن، حمل بار، کار بالای سر و زانو‌زدنِ طولانی می‌توانند فعالیت عضلانی و بار مکانیکی را کاهش دهند؛ با این ‌حال، انتقال بار به نواحی دیگر بدن، محدودیت حرکت، دشواری استفاده در فضاهای محدود و پذیرش کاربر از چالش‌های مهم‌اند.
نتیجه‌گیری: اسکلت بیرونی جایگزین کنترل‌های مهندسی و سازمانی نیست، اما در صورت انتخاب مبتنی بر تحلیل وظیفه، اجرای آزمایشی و پایش شاخص‌های ایمنی و عملکرد، می‌تواند مکمل برنامه ارگونومی کارگاه و پشتیبان بهره‌وری پایدار نیروی کار باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

هنر مدیریت سبز
دوره 3، شماره 2
مرداد 1404
صفحه 47-64

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار